انسان جدید



پرداخت شهریه و ثبت نام

انسانِ جدیدی که ایرانی است و می‌تواند به شبکه‌های رسانه‌ای جهانی متصل شود؛ و مسائل جامعه، فرهنگ و سیاست قوت غالب افکارش است چگونه می‌تواند "کارآفرین اجتماعی" شود و پول در بیاورد!؟

هدف از برگزاری کارگاه چهار روزۀ "انسان جدید" گشودن دریچه‌ای در ذهن برای حل مساله بالا است

کارآفرین اجتماعی کسی است که به مسائل و مشکلات واقعی جامعه اهمیت می‌دهد، مشکلاتی که واقعا برای آنها تقاضایی وجود دارد و این مشکل را باید با "تولید یک محصول" حل کرد؛ این محصول می‌تواند نوعی کالا یا خدمات باشد

علی رغم‌دغدغه مندی جوانان ایرانی در حوزۀ مسائل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی، به نظر می‌رسد آنچه چالشی جدی در در حل مسائل این حوزه می‌باشد عدم شناخت کافی از مفاهیم "کارآفرینی اجتماعی" و پیش نیازهای آن است

به همین دلیل این کارگاه در چهار بخش به بازخوانی مفاهیم "جامعه" ، "فعالیت مدنی" ، "رسانه" و "عملیات رسانه‌ای" خواهد پرداخت

 

روز اول || شنبه دهم اسفند || ساعت 15 الی 19

الزامات کار اجتماعی در جهان رسانه ای

همراه با "آیدین ابراهیمی"

در اولین روز کارگاه به دنبال شناخت جهان‌معاصر و تفاوت آن با دوران کلاسیک هستیم

ما در جهان‌جدید با انسانی مواجهیم که پیچیدگیهای خاص خودش را داراست.

این‌انسان باید فهم و ادراک خویش از واقعیت جهان جدید را صورتبندی کند تا ضمن ادراک آن بتواند فضایی مناسب برای کسب و کار و پیش بردن مناسبات اقتصادی و فرهنگی ایجاد کند.

تجربه کار در عصر رسانه مستلزم شناخت جهان، خویشتن، کار خلاقانه و پیوستگی با آنچه که جهان جدید مینانیم، است.

در این دوره تلاش میشود تا تاریخ امروز ما و مبنای شناخت‌ما از این‌جهان با کمک تئوریها و تجارب علمی و عملی تبیین شود.

 

منابعی که بر اساس آن گفتگو خواهیم کرد :

کتاب "جامعه شناسی" اثر آنتونی گیدنز

کتاب "تجربه مدرنیته" اثر مارشال برمن

 

روز دوم || دوشنبه ۱۲ اسفند ماه || ساعت ۱۵ الی ۱۹

چگونه فعال مدنی کارآفرین اجتماعی می شود؟

همراه با "سید رضا میرجعفری"

ابتدا تعریف جامعه مدنی و "جامعه مدنی جهانی چند بعدی" صحبت خواهیم کرد ، جامعه ای که شناخت آن موجب شناخت شاکله گروه ها و احزاب سیاسی، اصناف مختلف اقتصادی و اجتماعی و سازمان‌های مردم نهاد و گروه های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن می‌شود.

بعد از تعریف جامعه مدنی، تعریفی از "فرد مسئله دار و دغدغه‌مند" ارائه خواهد شد . تا بتوانیم به درک درستی از مسائل واقعی اجتماعی برسیم و موضوعات "کارآفرینی اجتماعی" را تبیین و "خلق ارزش" در اینباره را بازتعریف کنیم؛ و در واقع بفهمیم "فعال مدنی" کیست.

پس از شناخت "فعال مدنی" به این مرحله می‌رسیم که یک فعال مدنی چگونه با ایجاد ارتباط و مفاهمه می تواند یک "مسئله اجتماعی" را، به "مسئله یک گروه برای کارآفرینی اجتماعی تبدیل می کند".

به صورت عملی به بررسی فرایند جهانی شدن ارتباطات و رسانه های خبری خواهیم پرداخت. و می‌بینیم که جنبش سازمان های غیر دولتی متشکل از فعالین مدنی چگونه بازیگران اقتصادی و حتی سیاسی می‌شوند

در پایان به روش های "سازمان ‌سازی" و "تشکیلات‌ سازی" با توجه به قوانین، مقررات و فضای حقوقی کشور و اسناد بالا دستی می‌پزدایم و به صورت تخصصی "رگولاتوری" را به منظور ایمن ماندن از مشکلات حقوقی فردی و جمعی مورد بازبینی قرار می‌دهیم

 

منابعی که بر اساس آن گفتگو خواهیم کرد :

کتاب "کنش ارتباطی" اثر هابر ماس

کتاب "تحولات حکمرانی در عصر جهانی شدن" (مجموعه مقالات )

کتاب "آیا حقوق بشر؟" اثر دکتر اسلامی

و مجموعه مقالات در مورد رگولاتوری


روز سوم || چهارشنبه چهاردهم اسفند || ساعت 15 الی 19

زیست در جهان رسانه‌ای‌شده

همراه با "مهدی کاشفی‌فرد"

 

رسانه؛ کلان‌متغیری که زندگی‌های ما را متاثر از خود کرده است! رسانه‌ها و از آن میان، رسانه‌های نوین، هم نقش عاملیت برای تحولات زندگی روزمره ما دارند و هم بستری محسوب می‌شوند برای انتشار پیام به انبوهی از مردم. کمتر جامعه‌ای را می‌توان یافت که رسانه را، به‌کلی، کنار نهاده باشد. تقریباً، رسانه‌ها همه مجاری ادراکی ما را احاطه کرده‌اند و همه ما به‌نحوی رسانه را برای خود، آشنای غریب می‌پنداریم...

رسانه‌ها، چگونه شناخت ما را دستکاری می‌کنند؟

از چه تکنیک‌هایی برای اقناع ما بهره می‌برند؟

مخاطب، به‌عنوان مفهومی سیّال و سخت‌فهم، چه نسبتی با رسانه دارد؟

نسبت قدرت و رسانه چیست؟

 

منابعی که بر اساس آن گفتگو خواهیم کرد:

کتاب "قدرت ارتباطات"، اثر مانوئل کاستلز

کتاب "نظریه سواد رسانه‌ای؛ ره‌یافتی شناختی"، اثر جیمز پاتر

 

روز چهارم || شنبه هفدهم اسفند || ساعت 15 الی 19

از ایده به عملیات رسانه ای

همراه با "سعید شیرازی"

در چهارمین روز کارگاه می‌خواهیم تمام آنچه از چیستی "جامعه" ، "فعالیت مدنی" و "رسانه" آموخته‌ایم را زیربنایی قرار دهیم برای "عملیات رسانه‌ای"

ابتدا بازتعریفی خواهیم داشت از الفبای "سواد بصری" و "مبانی هنرهای تجسمی"

سپس روش‌های تبدیل "ایده‌"  به "زبان تصیویر" را بررسی خواهیم کرد و خواهیم دید که چگونه می‌توان برای ساختن استعاره‌های دیداری  یا شنیداری، خلاقیت را از استعدادی ناخودآگاه به روشی مهندسی شده تبدیل کرد

در مرجله بعدی، به مثابه یک کنشگر رسانه‌ای نگاه دقیق‌تری به ویژگی‌های رسانه‌های مدرن، به ویژه شبکه‌های اجتماعی خواهیم داشت تا در عمل ببینیم این زنجیره از "ایده تا انتشار" چگونه عملیاتی می‌شود

بخش ویژه‌ای نیز خواهیم داشت برای بررسی و تحلیل‌ آمارهای ارائه شده از دنیای اینترنت و شبکه‌های اجتماعی که توسط مراکز داده‌ پردازی بین‌المللی مانند

 we are social , alexa , SimilarWeb, HootSuite, internet world stat, global web index,

 GSMA intelligence , CIA factbook

ارائه شده‌اند . در این بخش به مقایسه آمارهای جهانی، منطقه‌ای و کشوری خواهیم پرداخت و موقعیت‌های مختلف برای عملیات رسانه‌ای تحت وب را در ایران و حوزه بین الملل بررسی خواهیم کرد

 

منابعی که بر اساس آن گفتگو خواهیم کرد:

کتاب "مبادی سواد بصری" اثر دونیس اِ.داندیس

کتاب "مبانی هنرهای تجسمی" سازمان چاپ کتب درسی

کتاب "کارگاه گرافیک 1 و 2" سازمان چاپ کتب درسی

کتاب "ایده یابی برای فیل آبی" اثر محمدحسین نیرومند

کتاب مجوعه مقالات "Digital Cultures : Understanding New Media"

 

رزومه مدرسین :

 

آیدین ابراهیم

دکتری جامعه شناسی

عضو انجمن جامعه شناسی ایران . فعال حوزه رسانه، منتقد اجتماعی و پژوهشگر حوزه سینما و جامعه شناسی . ده سال سابقه همکاری با پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و دانشگاه‌های معتبر سراسر کشور . سه سال سابقه تدریس دانشگاهی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و یکسال سابقه تدریس و همکاری در حوزه آسیب‌های اجتماعی در زندان رجایی شهر

 

سیدرضا میرجعفری

کارشناسی ارشد حقوق بشر

فعال مدنی در حوزه فرهنگی و رسانه‌ . پژوهشگر حقوق بشر . دو سال سابقه مدیریت محتوایی مرکز معارف جنگ شهید صیاد شیرازی وابسته به ارتش جمهوری اسلامی ایران . پژوهشگر تئاتر اجتماعی . نویسندگی، کارگردانی و بازیگری در حوزه تئاتر اجتماعی . سردبیر و مدیر محتوایی گروه فرهنگی عقل سرخ.

 

مهدی کاشفی فرد

دانشجوی دکتری علوم ارتباطات اجتماعی

پژوهشگر حوزه رسانه و ارتباطات . هفت سال سابقه تدریس دوره‌های سواد رسانه‌ای در "موسسه مسیر رسانه . سرحلقه کارگاه‌های تخصصی نشانه شناسی و فلسفه رسانه دانشگاه تهران . مدرس حوزه رسانه در سازمان نظام مهندسی ارتش  جمهوری اسلامی ایران

 

سعید شیرازی

کارشناسی ارتباط تصویری (گرافیک)

طراح گرافیک و فعال فرهنگی و رسانه‌ای . شش سال سابقه تدریس دوره‌های سواد بصری و نرم‌افزارهای پایه گرافیک و عکاسی (Adobe illustrator , Adobe photoshop, Adobe lightroom, Corel draw)   در مراکز آموزشی و گروه‌های مخاطب هدف سازمانی . دو سال سابقه عکاسی خبری و مستند اجتماعی در خبرگزاری حیات، روزنامه عصر ایرانیان و مجله گلستان قرآن وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی

پنج سال سابقه تدریس دروس پایه رشته گرافیک در مقطع هنرستان . بنیانگذار گروه فرهنگی عقل سرخ و مدیرعامل شرکت برهان خلاق قرمز

 

 

 

 

 

اصول نویسندگی

کارگاه آموزشی اصول نویسندگی

4 جلسه - روزهای شنبه - ساعت 15 تا 18 - مرکز فاطمی


پرداخت شهریه و ثبت نام

سر فصل های دوره:
ایده یابی
شروع، پردازش، پایان بندی
روایت
عناصر متنی
بازنویسی
تمرین عملی

پالتوشتری ؛ یک کمدی نیمه‌جان

پالتوشتری آمده است تا یک داستان نیمه‌طنز را به زبان هنر و با تم فلسفه برای مخاطب روایت کند اما تا چقدر موفق بوده است؟

قبل از اکران فیلم، با توجه به داستان آن و نام کارگردان فلسفه خوانده‌اش  انتظار یک کمدی بامعنا و البته با موقعیت های طنز قابل قبول می‌رفت. اما در سالن سینما با یک داستان نه چندان خوش ریتم و با سرفه های فلسفی خس دار که برای خنداندن مخاطب دست به دامن دیالوگ های مستقیم و غیرمستقیم جنسی شده و حتی به سمت موقعیت اروتیک نیز پناه می‌برد.

فیلمنامه ای که روح آن نه فلسفه است و نه نگرش فلسفی دارد بلکه این جملات فلسفی در سطح پست های تلگرامی اند که قرار است بگویند این کمدی حرفی برای گفتن دارد!

فلسفه تا آن‌جا فلسفه است که به قول ملاصدرا طلب کمال نفس به وسیله آگاهی‌یافتن بر حقایق موجودات بوده و یا به قول سیسرون؛ معرفت بر شریف ترین امور و تمکن بر به‌کارگیری آن به هرروش ممکن ‌باشد.

اما آن امور شریفی که سیسرون از آن دم می‌زند و یا آن کمال نفس بشری که ملاصدرا از آن سخن می‌گوید همان تاثیرات چای دارچین در خلوت فرید و فروغ در خانه بر آن‌ها و یا شوخی های نمادین جنسی مکرر توسط بازیگران زن و مرد فیلم است؟!

ایده پالتو شتری از حقیقتی کشف‌نشده نوید نمی‌دهد و فیلمنامه آن به تبع قصدی برای پرده‌برداری و انکشاف از رویدادی ندارد و این علیرغم تمامی سرفه های فلسفی پاره پاره آن است.

اما در کارگردانی می‌توان آن را صرفاً به عنوان اثر اول کارگردان مورد عفو قرار داد. قاب های غیرسینمایی که چشمی را سیرآب نمی‌کنند و دکوپازی که نشان از کارگردانی فلسفه‌خوانده ندارد چراکه داستان نیز انسجام کافی ندارد و این باعث می‌شود تا کارگردان به یک زاویه نگاه ثابت و جهان‌بینی محکم نرسد تا در کارگردانی و دکوپاز او نیز اثر بگذارد. شاید اگر داستان این اثر را کوتاه کنیم و سپس با مدیوم ساخت فیلم کوتاه به آن نگاه کنیم، یک فیلم کوتاه با وَجَنات مخصوص سینمای کوتاه را نظاره‌گر باشیم.

فیلم پالتوشتری را می‌توان در دسته‌بندی ، یک فیلم کمدی در حال احتضار به حساب آورد که برای زنده‌نمایاندن خود، از حضور شیخ شهاب الدین سهروردی گرفته تا زایمان تمسخرگونه کیانا که ولادت مسیح (ع) توسط مریم مقدس را یادآور می‌شود بهره برده و با نگاهی اغراق‌آمیز و مکرر به مقوله ای دینی توسط یکی دیگر از بازیگرانش توهم خوشمزگی داستان را برای عوامل سازنده آن پدید آورده است.

پالتوشتری و برادران و خواهرانش چون مصادره، تگزاس، خالتور و هزارپا خانواده ای هستند که تعالی سینما و احترام مخاطب برایشان اهمیت چندانی ندارد و همینکه فیلمی بیاید کنتر گیشه بیشتر بچرخد ظاهراً کافی است!

سینمای کمدی یکی از پربیننده ترین ژانرها بوده و قابلیت فرهنگ‌سازی بسیار بالایی را در خود دارد. می‌توان با یک فیلمنامه قدرتمند و مبتنی بر تعقل و البته ساخت و پرداختی صحیح، مخاطبین را به تفکری شیرین دعوت نمود و به سینما، مردم و فرهنگ جامعه کمک شایانی نمود. اما این مهم میسر نخواهد شد تا زمانی که مدیریت سینمای ما متخصص و متعهد نباشد.

پس اگر چرخ های ارابه سینمای ما گاهی دچار لغزش و خطر می‌شوند باید ببینیم کدام مدیر در کجا و کدام مسئول چگونه خطایی کرده و یا اصلاً بر صندلی چگونه‌منصبی تکیه زده است؟

نویسنده: علی اکبری